Dediler ve Öldüler

Bazen öyle anlar gelir ve bu anlarda öyle şeyler söylenir ki, ölüme güldürerek gitmek diye buna denir. Allah korusun demekten başka birşey gelmiyor dilimize.

-Ohooo,doktorun her dediğini yapmaya kalksak açlıktan ölürüz birader. Hadi yiyin,yiyin. Afiyet olsun!

-Abi,ben bu arabayla gözü kapalı 180 yaparım be!

-Baksana, nötr olan tel bu muydu?

-Ulan, biz bugüne kadar kaç bomba imha ettik, biliyon mu? Çok konuşma da kes şu mavi teli.

-Sayın seyirciler şimdi gösterimin en nefes kesici numarasını yapacağım; Aslanın ağzına başımı sokuyorum....

-Arkadaş, ben denizde büyüdüm. Şimdi sana 30 metre dipten kum çıkarayımda gör.

-Teleferikten korkacak ne var hayatım, sen hiç gazetelerde teleferik kazası okudun mu?

-Burası eskiden mayın tarlasıymış ama artık bi tane bile kalm...

-Korkacak bir şey yok yahu. Bu saatte tünelden tren geçmez.

-Şu önündeki arabanın fren lambaları neden bu kadar sarı ve parlak?

-Oğlum bu mantarlar zehirli değil. Bak,ben nasıl yiyorum...

-Amma keskin virajmış be.

-Canım! Ne şirin köpeksin sen!

-Vay beee!..Ne kadar da yüksekmiş bu bina! insanlar...arabalar... buradan karınca gibi gözüküyo.

-Aklınca beni kandıracan dimi? Elindeki tabancanın oyuncak olduğunu bilmiyormuyum sanki?

-Bu virajın ülkemiz icin hayırlı, uğurlu olmasını diliyor, hafriyat çalışmalarını başlatacak ilk dinamiti patlatmak üzere düğmeye basıyorum...