
Hakkari’de eli kanlı terör örgütü PKK’nın düzenlediği saldırı sonrasında 24 fidan gibi evladımızı şehit verdik. Yürekler dağlandı, ocaklara ateş düştü. Gözyaşları sel olup aktı. İçerisinde insanlıktan kırıntı olan herkes milliyet gözetmeksizin bu acıyı yüreğinde hissetti. Yurdun her yerinden tepkiler geliyor. Türk halkı kendi dilince terörü gerek yürüyerek, gerek kafasına silah dayayarak, gerekse haykırarak lanetliyor. Yalova’dan da teröre lanet yağıyor. Siyasi çevreler, STK’lar yazılı açıklamalar yapıp Şehitlerimize Allahtan rahmet, yüreği acılı ailelere ve Türk Milletine başsağlığı diliyor. Bazı dernekler de gösterilerini sokağa taşıyor..
İşte ben bu noktaya bir eleştiri getirmek istiyorum. Diğer illerdeki eylemlere bugün yazılı ve görsel basın vasıtası ile bir göz gezdirdim. Eylem yapılan her ilde bir bütünlük, derli topluluk ve ortak hareket var. Ama Yalova’da teröre lanet için düzenlenen herkesin ortak paydası olan bir eylemde bile birliktelik sağlanamıyor. Herkes kendiM bir eylem düzenleyeyim de benim adım duyulsun kaygısında görünüm sergiliyor. Aslında bu olmasa da görüntü bunu veriyor.
Neden ildeki siyasi partiler, meslek kuruluşları, STK’lar, dernekler adını ne koyarsan koy bir araya gelemiyor. Bakın bu ildeki bazı yatırımlara yönelik yapılan eylemler oldu.. Buna bazıları destek verdi, bazıları vermedi. Anlayışla karşılayabilirim. Herkes bu konuda aynı düşünmeyebilir elbette ki. Ama eğer Türküm ya da ben Türk değilim ama bu vatanın evladıyım. Bende bu topraklara, bu ülkenin bütünlüğüne, bu ülkenin evladına sahip çıkıyorum diyorsanız, yaşanan bu kahpe saldırıda ölen evlatlar sizlerinde evlatlarınızdır. Yani Şehitler hepimizin ortak değeri, hepimizin ortak paydasıdır. O halde bunda bari bir kez olsun bu şehrin tüm organlarıyla ortak hareket edebilelim. Bunda bari önce ben yapayımda, diğerleri bir görsün anlayışından sıyrılalım. O benim düzenlediğim eyleme katılmadı ben neden onun eylemine katılayım demekten uzaklaşalım. Ortak paydamızda bari birlik olalım. O, bu, şu demeden kol kola yürüyebilelim. Bağıracaksak hep birlikte bağıralım, terörü hep birlikte lanetleyelim, hep beraber ağlayalım. Gözyaşlarımız ortak bir payda için birlikte aksın. Ne olur artık böylesi önemli bir konuda birliktelik sağlayın da gözlerim açık gitmesin.
Bir sözümde bu kahpe saldırıya, “Savaş” diyen o zihniyete.. O zihniyetin sempatizanlarına.. Siz eğer bu ülkenin öğretmenini, kaymakamını dağa kaldırmayı, kahpece yollara mayın döşemeyi, sivillerin olduğu noktalarda bomba patlatmayı, kısacası kahpeliği savaş kabul ediyorsanız. Sizin kahpe savaşınıza bizi ortak etmeye çalışmayın. Bizi de sizin Kahpe anlayışınızın içine çekmeye gayret göstermeyin. Siz kendi kahpeliğinizde boğulun. Fakat bu milletin sabrını da artık daha fazla sınamaya çalışmayın. Şehit ettiğiniz o evlatlarımızın kanı yerde kalmayacak. Ama biz bunu sizin gibi kahpece değil, Türklüğe yakışır onur, guru ve cesaretle yapacağız. Orada evlatlarımıza sıktığınız kurşunu şakağınıza sıktığınızı unutmayın…